Ξ Ε Κ Ι Ν Α Μ Ε...

   

Τριάντα χρόνια δασκάλα ήθελα πάντα με τους μαθητές μου, να κάνουμε μια εκδήλωση για την αποφράδα ημέρα του Ελληνισμού.

        Τελικά το όνειρο θα γίνει φέτος - πρώτα ο Κύριος - πραγματικότητα στις 29 Μαΐου...

Όλα είναι έτοιμα.... ξεκινάμε δουλειά.... ποιήματα, θεατρικό, σκηνικά, τραγούδια, χοροί....

Οι πιο ωραίες στιγμές .... είναι οι πρόβες!!!!

Έφτασε η μέρα της γιορτής....

Η ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΣ

ΚΑΙ ΣΤΙΣ 3 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΗΤΑΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ!!!!

ΤΟΣΟ ΜΑΣ ΕΠΗΡΕΑΣΑΝ ΟΙ ΟΡΝΙΘΕΣ

ΠΟΥ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ

ΤΗΣ ΑΝΝΟΥΛΑΣ

ΗΤΑΝ.....

ΜΑΖΕΨΑΜΕ ΑΡΚΕΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ 

ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ....

ΚΑΙ.....

ΠΕΡΑΣΑΜΕ

Υ Π Ε Ρ Ο Χ Α!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΓΕΥΣΗ

ΑΠΟ ΤΗΝ.... ΠΡΕΜΙΕΡΑ!!!!

ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΜΕ

ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ 2 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ...

.....ΕΦΤΑΣΕ Η ΜΕΡΑ

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ;;;;;

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ;;;;;

Η

Η ΙΘΑΚΗ;;;;;;

ΜΕΤΑ ΑΠΟ 5 ΜΗΝΕΣ ΣΚΛΗΡΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΑΥΡΙΟ ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΟΙ ΟΡΝΙΘΕΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΜΑΪΟΥ ΣΤΙΣ 8:00μ.μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 25 ΜΑΪΟΥ ΣΤΙΣ 9:00μ.μ.

ΔΕΥΤΕΡΑ 27 ΜΑΪΟΥ πρωί για μαθητές

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ......

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!!!!!!!!!!

ΦΤΑΝΕΙ Η ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ!!!!

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΘΕΛΟΥΜΕ

ΝΑ ΤΟ ΧΑΡΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.....

ΘΑ  ΞΑΝΑΠΑΙΞΟΥΜΕ ΚΑΙ 

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 25 ΜΑΪΟΥ 2013

ΣΤΙΣ 9:00μ.μ.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΖΕΨΟΥΜΕ ΤΡΟΦΙΜΑ

ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ

ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΑΣ!!!!!

.....θεάτρου συνέχεια

ΟΡΝΙΘΕΣ 

για εμάς σημαίνει.....

μουσική.........

τα πουλιά της αγάπης

τα άγρια πουλιά

πουλιά

...συνεχίζεται

....θεάτρου συνέχεια.....

Όρνιθες....

τους ακούσαμε.....


τους τραγουδήσαμε.....

τους είδαμε....

στο θέατρο Βαφείο

και αποφασίσαμε να τους "ανεβάσουμε" κι εμείς....

έτσι τροποποιήσαμε το κείμενο για να πάρουμε ρόλο και οι 50 μας....

...

...συνεχίζεται

.....θεάτρου συνέχεια......

   Πριν μερικούς μήνες αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με την αρχαία κωμωδία την ώρα της Φιλαναγνωσίας και ιδιαίτερα με τους....

Ό ρ ν ι θ ε ς

        Γι' αυτό.....

τους διαβάσαμε....

Οι Όρνιθες είναι κωμωδία του Αριστοφάνη που παρουσιάσθηκε το 414 π.Χ. στα Διονύσια, χαρίζοντας στον δημιουργό της το δεύτερο βραβείο. Ο Αριστοφάνης έγραψε τους «Όρνιθες» απογοητευμένος από την τροπή του Πελοποννησιακού Πολέμου. Με το μεγάλο αυτό έργο, ο Αριστοφάνης βρίσκει την ευκαιρία να διακωμωδήσει τους συκοφάντες και τους κόλακες του δήμου, καθώς και τις θεωρίες για νέα πολιτεύματα. Το έργο πραγματεύεται τη φυγή δυο ανθρώπων από την τυραννία του κόσμου στο βασίλειο του παραμυθιού και συνενώνει την πιο τολμηρή φαντασία με την πιο ανάερη ποίηση.

Η ΥΠΌΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

    Δύο Αθηναίοι φίλοι, ο πονηρός Πεισθέταιρος και ο αγαθός Ευελπίδης, επιθυμούν να βρουν το πουλί τσαλαπετεινό (που άλλοτε ήταν άνθρωπος, ο βασιλιάς Τηρέας) για να το ρωτήσουν σε ποια πόλη μπορεί κανείς να ζήσει ήσυχα, πλούσια και ειρηνικά. Στην εισαγωγή του έργου, λοιπόν, εμφανίζονται οι δύο φίλοι να πετούν μέσα από το δάσος, ο ένας πάνω σε μια κουρούνα και ο άλλος σε μια καλιακούδα, δηλώνοντας ότι μεταναστεύουν επειδή βαρέθηκαν τη δικομανία των Αθηναίων.

   Όταν πια βρίσκουν τον τσαλαπετεινό, εκείνος τους απογοητεύει, καθώς δεν έχει να προτείνει καμία πόλη που να τους αρέσει. Τότε όμως ο Πεισθέταιρος συλλαμβάνει την ιδέα να ιδρύσουν μαζί με τον τσαλαπετεινό-Τηρέα την πόλη των πουλιών στους αιθέρες, στο μεσοδιάστημα δηλαδή μεταξύ του κόσμου των ανθρώπων και του κόσμου των θεών. Ο τσαλαπετεινός πείθεται και καλεί τα πουλιά για να τους ανακοινώσουν μαζί το σχέδιο του Πεισθέταιρου.

   Τα πουλιά εμφανίζονται αγριεμένα από την εισβολή των ανθρώπων και θεωρώντας ότι ο τσαλαπετεινός τους πρόδωσε, ετοιμάζονται να επιτεθούν στους εισβολείς. Για άλλη μιά φορά όμως ο Πεισθέταιρος παίρνοντας τον λόγο, φουσκώνει τα μυαλά των πουλιών και μαγεύει σταδιακά το ακροατήριό του. Στο τέλος πείθει τα πουλιά να ιδρύσουν τη Νεφελοκοκκυγία(= κατοικία των κούκων στα σύννεφα, την πόλη δηλαδή των πουλιών) με στόχο να αναδειχτούν σε ρυθμιστές της θεϊκής εξουσίας λειτουργώντας ως ενδιάμεσοι των θεών με τους ανθρώπους.

    Έτσι, τα πουλιά χωρίζονται σε ομάδες εργασίας και ξεκινάει το χτίσιμο του τείχους που θα περιβάλλει τη χώρα των πουλιών και θα εμποδίζει έτσι την τσίκνα από τις θυσίες των ανθρώπων να ανεβαίνει στους θεούς.

    Πριν ακόμα καλά καλά χτιστεί η πόλη και με πρώτον από όλους τον ιερέα που έρχεται για να κάνει θυσία, καταφθάνουν διάφοροι εκμεταλλευτές και καλοθελητές που προσπαθούν να αποκομίσουν οφέλη από την ίδρυση της Νεφελοκοκκυγίας. Ο Πεισθέταιρος όμως τους ξεφορτώνεται όλους και σιγά σιγά το τείχος ολοκληρώνεται.

    Εν τω μεταξύ οι θεοί αρχίζουν να πεινάνε και να ανησυχούν γιατί δε φτάνει πια στους ουρανούς η κνήσσα των σφαχτών. Αρχικά στέλνουν την Ίριδα ως αγγελιαφόρο, την οποία όμως εκδιώκει βίαια ο Πεισθέταιρος. Έπειτα εμφανίζεται ο -πάντα αντιεξουσιαστής- Προμηθέας για να ενημερώσει μυστικά τον Πεισθέταιρο για τις αποφάσεις των θεών και να τον συμβουλέψει τι να κάνει για να τους πάρει την εξουσία.

    Πραγματικά, όπως έχει προειδοποιήσει ήδη ο Προμηθέας, φτάνει αντιπροσωπεία των θεών για να διαπραγματευτεί την ελεύθερη διακίνηση της τσίκνας. Η αντιπροσωπεία απαρτίζεται από τον διπλωμάτη Ποσειδώνα, τον φοβερό φαγά Ηρακλή και τον αγροίκο Τριβαλλό, που είναι εκπρόσωπος των βαρβαρικών θεών. Οι διαπραγματεύσεις -οι οποίες διεξάγονται δίπλα από ένα σφαχτό που ψήνεται- καταλήγουν, πάντα σύμφωνα με τις συμβουλές του Προμηθέα, στον γάμο της όμορφης νεαρής θεάς Βασιλείας με τον Πεισθέταιρο. Έτσι το έργο τελειώνει με τη γαμήλια ένωση του Πεισθέταιρου και της ουράνιας θεάς.

.....συνεχίζεται......

ΘΕΑΤΡΟΥ....

συνέχεια.....

Αρχαίο           ελληνικό Θέατρο Όλοι μας ξέρουμε τους 3 τραγικούς ποιητές μας και τον μεγάλο κωμικό..... Αισχύλος Αθηναίος πολίτης, γιος του Ευφορίωνα, γεννήθηκε στην Ελευσίνα, το 525. Ο Αισχύλος καταγόταν από παλιά αριστοκρατική οικογένεια γαιοκτημόνων. Δεν ξέρουμε από πιο ακριβώς γένος ευπατριδών καταγόταν, όμως οι ευπατρίδες ρύθμιζαν τις τελετουργίες των μυστηρίων και σίγουρα ο Αισχύλος ήταν γνώστης των Ελευσινίων Μυστηρίων. ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΩΘΕΙ ΙΚΕΤΙΔΕΣ ΠΕΡΣΑΙ ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΧΟΗΦΟΡΟΙ ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ Σοφοκλής Ο Σοφοκλής ήταν γιός του Αθηναίου κατασκευαστή μαχαιριών Σόφιλλου, γεννήθηκε το 497/6 στον Κολωνό και έζησε όλα του τα χρόνια στην Αθήνα. Ο Σοφοκλής αγαπούσε πολύ την πόλη του και τους κατοίκους της και οι Αθηναίοι του ανταπέδωσαν αυτή την αγάπη με το παραπάνω...                       ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΩΘΕΙ ΑΙΑΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΤΡΑΧΙΝΙΑΙ ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΗΛΕΚΤΡΑ ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ Ευριπίδης Ο Ευριπίδης, ο νεώτερος από τους τρεις μεγάλους τραγικούς ποιητές της αρχαιότητας γεννήθηκε στη Σαλαμίνα το 485/4. Πατέρας του ήταν ο Μνησαρχίδης και μητέρα του η Κλειτώ που ανήκαν σε γενιά πλούσιων κτηματιών και φρόντισαν να δώσουν στον γιό τους, μια τέλεια για την εποχή μόρφωση που ξεχωρίζει και στο έργο του.  ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΩΘΕΙ ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΜΗΔΕΙΑ ΗΡΑΚΛΕΙΔΕΣ ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΦΟΡΟΣ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΕΚΑΒΗ ΙΚΕΤΙΔΕΣ ΗΡΑΚΛΗΣ ΤΡΩΑΔΕΣ ΗΛΕΚΤΡΑ ΕΛΕΝΗ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΤΑΥΡΟΙΣ ΙΩΝ ΦΟΙΝΙΣΣΑΙ ΟΡΕΣΤΗΣ ΒΑΚΧΑΙ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ ΚΥΚΛΩΨ Αριστοφάνης Με το όνομα του Αριστοφάνη σώζονται μέχρι τις μέρες μας 11 κωμωδίες, ενώ υπολογίζεται ότι είχε γράψει τις τετραπλάσιες. Από τους αντιπάλους του δεν μας έχει σωθεί κανένα ολόκληρο έργο κι αυτό δεν είναι τυχαίο: τους πρώτους αιώνες μετά Χριστού, οι αττικιστές πίστεψαν πως τα έργα του Αριστοφάνη ήταν τα πιο κοντινά στην τότε καθημερινή αττική γλώσσα και τα θεώρησαν πρότυπο. ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΩΘΕΙ  Αχαρνείς (425 π.Χ.)  Ιππείς (424 π.Χ.)  Νεφέλες (423 π.Χ.)  Σφήκες (422 π.Χ.)  Ειρήνη (421 π.Χ.)  Όρνιθες (414 π.Χ.)  Λυσιστράτη (411 π.Χ.)  Θεσμοφοριάζουσες (411 π.Χ.)  Βάτραχοι (405 π.Χ.)  Εκκλησιάζουσες (392 π.Χ.) Πλούτος (388 π.Χ.) Αποσπασματικά Σωζόμενες Κωμωδίες: Δαιταλείς (427 π.Χ.)  Βαβυλώνιοι (426 π.Χ.)  Γεωργοί (424 π.Χ.)  Ολκάδες (423 π.Χ.)  Προάγων (422 π.Χ.)  Αμφιάραος (414 π.Χ.)  Πλούτος α' (408 π.Χ.)  Γηρυτάδης (407 π.Χ.)  Κώκαλος (387 π.Χ.)  Αιολοσίκων β' (386 π.Χ.)

...συνεχίζεται...

ΑΓΑΠΑΜΕ.....ΕΛΛΑΔΑ

ΑΓΑΠΑΜΕ.....ΘΕΑΤΡΟ

ΑΓΑΠΑΜΕ......ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ

ΑΓΑΠΑΜΕ........

Ο Ρ Ν Ι Θ Ε Σ!!!!!!

Γι' αυτό......

μάθαμε για το Αρχαίο θέατρο....

Αρχαίο ελληνικό θέατρο

Το αρχαίο ελληνικό θέατρο γεννήθηκε στις αγροτικές γιορτές (Διονύσια) προς τιμήν του θεού Διόνυσου. Σε αυτές τις γιορτές ψάλλονταν διθύραμβοι, απαγγέλλονταν ποιήματα και τραγούδια με πειράγματα, που περιείχαν στοιχεία διαλόγου και σπέρματα θεατρικής δράσης.

Πολλοί μελετητές θεωρούν ότι η ανάπτυξη του διθύραμβου οδήγησε στο αρχαίο δράμα. Ο διθύραμβος ήταν ένα αρχαιότατο αυτοσχεδιαστικό χορικό τραγούδι που σε αντίθεση με τα ατομικά είδη αρχαίας ποίησης, την ελεγεία και τον ίαμβο, ήταν ομαδική καλλιτεχνική έκφραση που είχε ως αφορμή θρησκευτικές - λατρευτικές λειτουργίες. Ο διθύραμβος εξέφραζε τις σκέψεις και τα συναισθήματα του λαού και την επιθυμία του να κατακτήσει μια καλύτερη κοινωνική, πολιτική και οικονομική θέση μέσα στα ασφυχτικά πλαίσια της αριστοκρατικής, ολιγαρχικής κοινωνικής οργάνωσης του 7ου π.χ αιώνα. Ο διθύραμβος με τον ξέφρενο ορμητικό χορό και την γεμάτη πάθος μουσική υπόκρουση από αυλό ή λύρα, γεννούσε στους συμμετέχοντες αλλά και στους θεατές, έντονα συναισθήματα.

Ο ποιητής Αρίωνας φαίνεται να είναι ο πρώτος που παρουσίασε χορό από σάτυρους που απάγγελναν έμμετρα στην αυλή του τύραννου της Κορίνθου, Περίανδρου. Στο χορό και στον εξάρχοντα ή πρωτοτραγουδιστή του χορού, που κάθονταν αντικριστά, απέναντι από τα υπόλοιπα μέλη του χορού, ο Αριστοτέλης είδε την αφετηρία του διαλογικού στοιχείου των τραγωδιών. Στην Αττική ο διθύραμβος γνώρισε μεγάλες δόξες και μάλιστα στα μεγάλα Διονύσια γίνονταν και διαγωνισμοί πολύ πριν ξεκινήσουν να διδάσκονται τραγωδίες. Με την ανάπτυξη του διθύραμβου συνδέεται και το όνομα του ποιητή Θέσπη που του αποδίδεται και η ερμηνεία του πρώτου θεατρικού ρόλου.

Το αρχαίο ελληνικό θέατρο κατείχε από νωρίς σημαντική θέση στην κοινωνική ζωή, όμως στα χρόνια της ακμής της Αθηναϊκής δημοκρατίας έφτασε στα υψηλότερα επίπεδα καλλιτεχνικής έκφρασης και λαϊκής αποδοχής. Ο λαϊκός χαρακτήρας του αρχαίου ελληνικού θεάτρου καθόρισε όλες τις παραμέτρους τις δημιουργίας του. Από την θεματολογία των έργων και την διαρρύθμιση και την κατασκευή των θεάτρων, μέχρι την οργάνωση των παραστάσεων. Το αρχαιότερο θέατρο με τη κλασική μορφή, ορχήστρα, κοίλο, σκηνή, ήταν το θέατρο του Διόνυσου κάτω από την Ακρόπολη. Την διοργάνωση των παραστάσεων την αναλάμβανε το κράτος. Ο επώνυμος άρχοντας είχε την εποπτεία των δραματικών αγώνων. Τις δαπάνες της παράστασης αναλάμβαναν εύποροι πολίτες που τους απονέμονταν ο τίτλος του χορηγού.

Το θέατρο ήταν δωρεάν για όλους τους πολίτες χάρη στο θεσμό των θεωρικών. Οι θεατρικές παραστάσεις είχαν διαγωνιστικό χαρακτήρα και δίδονταν στα Μεγάλα ή εν άστει Διονύσια τον Μάρτιο - Απρίλιο και στα Λήναια τον Ιανουάριο - Φεβρουάριο. Οι τρείς συμμετέχοντες στον θεατρικό διαγωνισμό δραματουργοί, παρουσίαζαν μια τετραλογία αποτελούμενη από τρείς τραγωδίες και ένα σατιρικό δράμα.

Τους ρόλους στο αρχαίο ελληνικό θέατρο τους ερμήνευαν μόνο άντρες φορώντας μάσκες που μπορεί να άλλαζαν ακόμη και για τον ίδιο ρόλο ανάλογα με τις ανάγκες της παράστασης. Για να φαίνονται μεγαλύτεροι και πιο επιβλητικοί οι ηθοποιοί, φορούσαν τους κοθόρνους, ειδικά παπούτσια με χοντρά ψηλά πέλματα. Την εποχή του Αισχύλου καθορίστηκε η δομή των έργων και η δομή των παραστάσεων. Εκτός από τις τραγωδίες και τις κωμωδίες στις αθηναϊκές γιορτές παίζονταν και σατιρικά δράματα που ήταν εύθυμες παραστάσεις όπου ο χορός αποτελούνταν από σάτυρους θυμίζοντας την καταγωγή του θεάτρου από τον διθύραμβο. Με την κατακτήσεις του μεγάλου Αλεξάνδρου και την ελληνιστική εποχή που ακολούθησε, το αρχαίο ελληνικό θέατρο ήταν ένας από τους φορείς του ελληνικού πολιτισμού στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής μεσογείου. Ανάμεσα στις σημαντικές αλλαγές που έφερε η μεγαλύτερη διάδοση του θεάτρου, ήταν ότι εμφανίστηκαν επαγγελματίες ηθοποιοί και ότι χτίστηκαν πολύ μεγάλα και σημαντικά θέατρα και σε άλλες περιοχές εκτός αττικής, όπως αυτό στην Επίδαυρο και στην Έφεσο.

 ....συνεχίζεται