Ξ Ε Κ Ι Ν Α Μ Ε...

   

Τριάντα χρόνια δασκάλα ήθελα πάντα με τους μαθητές μου, να κάνουμε μια εκδήλωση για την αποφράδα ημέρα του Ελληνισμού.

        Τελικά το όνειρο θα γίνει φέτος - πρώτα ο Κύριος - πραγματικότητα στις 29 Μαΐου...

Όλα είναι έτοιμα.... ξεκινάμε δουλειά.... ποιήματα, θεατρικό, σκηνικά, τραγούδια, χοροί....

Οι πιο ωραίες στιγμές .... είναι οι πρόβες!!!!

Σαν σήμερα ανακάλυψε τον τάφο του βασιλιά Φιλίππου Β' στη Βεργίνα ο Μανόλης Ανδρόνικος

Σαν σήμερα ανακάλυψε τον τάφο του βασιλιά Φιλίππου Β' στη Βεργίνα ο Μανόλης Ανδρόνικος 

 Πώς περιέγραψε λέξη λέξη εκείνη τη στιγμή

 Σαν σήμερα το 1977, ανακάλυψε τον τάφο του βασιλιά Φιλίππου του Β' των Μακεδόνων στη Βεργίνα.
Ο ίδιος περιέγραψε ως εξής εκείνη τη στιγμή : «Πήρα το τσαπάκι της ανασκαφής, που έχω μαζί μου από το 1952, έσκυψα στο λάκκο και άρχισα να σκάβω με πείσμα και αγωνία το χώμα κάτω από το κλειδί της καμάρας. Ολόγυρα ήταν μαζεμένοι οι συνεργάτες μου. (...) Συνέχισα το σκάψιμο και σε λίγο ήμουν βέβαιος. Η πέτρα του δυτικού τοίχου ήταν στη θέση της, απείραχτη, στέρια. (...) -Είναι ασύλητος! Είναι κλειστός! Ήμουν ευτυχισμένος βαθιά. Είχα λοιπόν βρει τον πρώτο ασύλητο μακεδονικό τάφο. Εκείνη τη στιγμή δεν ενδιαφερόμουν για τίποτε άλλο.Εκείνη τη νύχτα -όπως και όλες τις επόμενες- στάθηκε αδύνατο να κοιμηθώ περισσότερο από δυο τρεις ώρες. Γύρω στις 12, τα μεσάνυχτα, πήρα το αυτοκίνητο και πήγα να βεβαιωθώ αν οι φύλακες ήταν στη θέση τους. Το ίδιο έγινε και στις 2 και στις 5 το πρωί.
Οπωσδήποτε, συλλογιζόμουν, μέσα στη σαρκοφάγο πρέπει να κρύβεται μια ωραία έκπληξη. Η μόνη δυσκολία που συναντήσαμε ήταν πως την ώρα που ανασηκώναμε το κάλυμμα, είδαμε καθαρά πια το περιεχόμενο και έπρεπε να μπορέσουμε να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και να συνεχίσουμε τη δουλειά μας, μόλο που τα μάτια μας είχαν θαμπωθεί απ' αυτό που βλέπαμε και η καρδιά μας πήγαινε να σπάσει από συγκίνηση. Μέσα στη σαρκοφάγο υπήρχε μια ολόχρυση λάρνακα. Επάνω στο κάλυμμά της ένα επιβλητικό ανάγλυφο αστέρι με δεκάξι ακτίνες, και στο κέντρο του ένας ρόδακας.
Με πολλή προσοχή και περισσότερη συγκίνηση ανασήκωσα το κάλυμμα με το αστέρι πιάνοντάς το από τις δυο γωνίες της μπροστινής πλευράς. Όλοι μας περιμέναμε να δούμε μέσα σ' αυτήν τα καμένα οστά του νεκρού. Όμως αυτό που αντικρίσαμε στο άνοιγμά της μας έκοψε για μιαν ακόμη φορά την ανάσα, θάμπωσε τα μάτια μας και μας πλημμύρισε δέος: πραγματικά μέσα στη λάρνακα υπήρχαν τα καμένα οστά. (...) Αλλά το πιο απροσδόκητο θέαμα το έδινε ένα ολόχρυσο στεφάνι από φύλλα και καρπούς βελανιδιάς που ήταν διπλωμένο και τοποθετημένο πάνω στα οστά. Ποτέ δεν είχα φανταστεί τέτοια ασύλληπτη εικόνα.
Μπορώ να φέρω στη συνείδησή μου ολοκάθαρα την αντίδραση που δοκίμασα καθώς έλεγα μέσα μου: "Αν η υποψία που έχεις, πως ο τάφος ανήκει στον Φίλιππο, είναι αληθινή -και η χρυσή λάρνακα ερχόταν να ενισχύσει την ορθότητα αυτής της υποψίας- κράτησες στα χέρια σου τη λάρνακα με τα οστά του. Είναι απίστευτη και φοβερή μια τέτοια σκέψη, που μοιάζει εντελώς εξωπραγματική". Νομίζω πως δεν έχω δοκιμάσει ποτέ στη ζωή μου τέτοια αναστάτωση, ούτε και θα δοκιμάσω ποτέ άλλοτε. »

Δες το βίντεο:

http://www.youtube.com/watch?v=r01m9Hpdpag

πηγή

 

ΜΥΣΤΡΑΣ ...και το ωνόμασε Μυζηθράν, διότι ο τόπος εκείνος έτζι ελέγετο...

Άποψη της βυζαντινής καστροπολιτείας του Μυστρά. Στον Μυστρά η αρχική επιλογή της θέσης γίνεται από τους Φράγκους, που χτίζουν το κάστρο τους στον απότομο και φυσικά οχυρό λόφο. Όταν, το 1262, το κάστρο περνάει στα χέρια των Βυζαντινών, ένας νέος οικισμός αρχίζει να αναπτύσσεται γύρω από αυτό. Η νέα πόλη ακολουθεί την τυπική τριμερή διάρθρωση. Στην κορυφή του λόφου υψώνεται η ακρόπολη, το φράγκικο κάστρο. Ακολουθούν, χαμηλότερα, δύο σειρές τειχών, που ενισχύουν ουσιαστικά τη φυσική οχύρωση του λόφου. Λόγω των απότομων απολήξεων του βράχου,  η πλαγιά δεν οχυρώνεται σε όλο το μήκος της, παρά μόνο στα ευάλωτα σημεία της. Ο οικισμός χωρίζεται από τα τείχη σε Άνω και Κάτω Χώρα. Στην Άνω Χώρα βρίσκονται τα παλάτια και αρχοντικές κατοικίες. Η Κάτω Χώρα περιλαμβάνει τη Μητρόπολη, σημαντικά μοναστήρια, κατοικίες αξιωματούχων και πλήθος άλλων σπιτιών.

...κάστρο δρακοθεμελειωμένο και δρακόχτιστο...

7. Στην κορυφή του λόφου του Μυστρά δεσπόζει η ακρόπολη που έχτισαν οι Φράγκοι. Η ακρόπολη στην κορυφή του λόφου αποτελείται από δύο οχυρωματικούς περιβόλους, έναν εσωτερικό και έναν εξωτερικό. Αποτελεί την έδρα της φρουράς της πόλης, αλλά και την τελική γραμμή άμυνας κατά τις εχθρικές επιθέσεις. Στον εσωτερικό της περίβολο υπάρχει το φρουραρχείο (η κατοικία του στρατιωτικού διοικητή της φρουράς), ενώ οι κατοικίες των στρατιωτών πιθανότατα βρίσκονταν στον εξωτερικό περίβολο. Για την εξασφάλιση πόσιμου νερού, στοιχείου ιδιαίτερα απαραίτητου κατά τη διάρκεια μιας πολιορκίας, υπάρχουν δύο μεγάλες «κινστέρνες»,  όπου συνέλεγαν τα νερά της βροχής. Για τον καλύτερο έλεγχο της περιοχής της κοιλάδας του Ευρώτα, αλλά και των κλιτυών του Πάρνωνα και του Ταΰγετου, έχουν κατασκευαστεί «βίγλες» (παρατηρητήρια).  Πιθανότατα, μέσω αυτών των παρατηρητηρίων να επικοινωνούσαν και με τα γειτονικά κάστρα κατά τη διάρκεια της νύχτας χρησιμοποιώντας αναμμένους πυρσούς..

πηγή Είπα κι εγώ να γράψω κάτι για μια αγαπημένη καστροπολιτεία.....

Η ιστορία του αθηναϊκού ΤΡΑΜ

Τα πρώτα τραμ έκαναν την εμφάνισή τους στους δρόμους της Αθήνας το 1882. 

Ήταν ελαφρά οχήματα, κλειστά το χειμώνα με 16 θέσεις και ανοιχτά το καλοκαίρι με 20 θέσεις, τα οποία έλκονταν από τρία άλογα (Ιππήλατα).

Ιππήλατο τραμ

Αυτές οι πρώτες γραμμές συνέδεσαν το κέντρο της Αθήνας με τα τότε προάστια, δηλαδή τα Πατήσια, τους Αμπελοκήπους και την Κολοκυνθού, καθώς και την Πλατεία Ομονοίας με το Σύνταγμα, το Γκάζι και το Κεραμεικό Δίπυλο, ενώ αργότερα, το 1902, εξυπηρέτησαν τις οδούς Ιπποκράτους, Μητροπόλεως και Αχαρνών. 

Ιππήλατα τραμ στην πλατεία Συντάγματος

Το ατμήλατο τραμ του Φαλήρου ξεκίνησε να λειτουργεί το 1887. Με αφετηρία μπροστά στην Ακαδημία Αθηνών, διέσχιζε τις λεωφόρους Πανεπιστημίου, Αμαλίας και Θησέως, έφτανε στις Τζιτζιφιές, κι από εκεί, μέσω της παραλιακής λεωφόρου, κατέληγε στο Φάληρο, όπου υπήρχαν τότε παραθαλάσσια κέντρα αναψυχής και θαλάσσια λουτρά.

Το ατμήλατο τραίνο της Αθήνας, το περίφημο "Θηρίο"

Στις 30 Οκτωβρίου του 1908 κυκλοφόρησαν τα πρώτα ηλεκτρικά τραμ, τα οποία επρόκειτο να αντικαταστήσουν σταδιακώς τα ιππήλατα. 

Τα επόμενα δύο χρόνια, το δίκτυο του τραμ απέκτησε 257 οχήματα.

Τα βαγόνια ήταν βελγικής κατασκευής, κλειστά, με ηλεκτροφωτισμό και πρωτοποριακώς τοποθετημένα αναπαυτικά καθίσματα, με πρόβλεψη για 16 θέσεις καθήμενων και 14 ορθίων, με δύο κινητήρες ιδανικούς για τις κλίσεις των αθηναϊκών γραμμών και με μπεζ χρωματισμό. 

Τόση ήταν η εντύπωση που προξένησαν τα νέα τραμ στους Αθηναίους, ώστε πολλοί ταξίδευαν ως το τέρμα και επέστρεφαν, χωρίς άλλο σκοπό, μόνο και μόνο για να απολαύσουν την άνεση της διαδρομής, η οποία άλλωστε δεν κόστιζε παρά μια δεκάρα.

Τραμ στην Αθήνα

Ηλεκτρικό τραμ μπροστά στην Πύλη του Αδριανού

Στις 28 Οκτωβρίου 1940, οι τροχιόδρομοι της Αθήνας συμμετέχουν στην επιστράτευση. Είναι κλασικές πλέον οι εικόνες των υπερφορτωμένων τραμ με τους ενθουσιώδεις επίστρατους που έσπευδαν να παρουσιαστούν και να φύγουν για το μέτωπο. Μετά την Κατοχή αρχίζει η φθίνουσα πορεία των τραμ της Αθήνας, με την κατάργηση ορισμένων γραμμών. Η πραγματική, όμως, κατάργηση συμπίπτει με το θεαματικό ξήλωμα των σιδηροτροχιών στον κόμβο των Χαυτείων, από συνεργεία του Υπουργείου Δημοσίων Έργων, τις πρώτες πρωινές ώρες της 16ης Νοεμβρίου 1953, και τον επακόλουθο παροπλισμό των γραμμών Πατησίων - Αμπελοκήπων και Κυψέλης - Παγκρατίου.Το τελευταίο κουδούνισμα από καμπανάκι αθηναϊκού τραμ ακούστηκε έξω από το αμαξοστάσιο της Αγίας Τριάδας Κεραμικού, τα μεσάνυχτα της 15ης προς16η Οκτωβρίου του 1960. Τα τραμ, που στα 52 χρόνια της ζωής τους διακίνησαν κάπου 3 δισεκατομμύρια άτομα, δεν επρόκειτο να ξαναδούν τους δρόμους της Αθήνας.Παρέμενε, ωστόσο, η γραμμή του τραμ του Περάματος. Στις 4 Απριλίου 1977,Μεγάλη Δευτέρα απόγευμα, το τραμ του Περάματος, προερχόμενο από το Πέραμα και κατευθυνόμενο στον Πειραιά, στολισμένο με λουλούδια και πανό, κάνει το τελευταίο του δρομολόγιο. Φτάνει στην πλατεία Λουδοβίκου του Πειραιά, έξω από το σταθμό του Ηλεκτρικού. Οι επιβάτες κατεβαίνουν. Ο οδηγός Γιάννης Κωστόπουλος χτυπάει για τελευταία φορά το καμπανάκι και οδηγεί το όχημα 77 στο αμαξοστάσιο της οδού Κόνωνος. Εκείνη τη στιγμή γράφτηκε ο επίλογος της μεγάλης ιστορίας των Ελληνικών τραμ, ή, όπως τουλάχιστον θέλουμε να ελπίζουμε, ο επίλογος της πρώτης περιόδου του ελληνικού τραμ.

44 χρόνια αργότερα, το τραμ επέστρεψε στους δρόμους της πρωτεύουσας, πλήρως εκσυγχρονισμένο. Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 19 Ιουλίου 2004, ενόψει και των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.

Η μεταφορική του ικανότητα είναι 56 επιβάτες που κάθονται και πάνω από 200 όρθιοι.

Σήμερα υπάρχουν 35 τραμ.

Και ένα παλιό αγαπημένο τραγούδι από τον αξέχαστο Νίκο Μαρούδα.

Έφτασε η μέρα της γιορτής....

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ....

            Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε στα σχολειά μας την τριπλή γιορτή : 

Τη γιορτή της Αγίας Σκέπης, τη γιορτή της Σημαίας και την επέτειο του "ΟΧΙ".

Ένα από τα πρόσωπα που δεν πρέπει να ξεχάσουμε ΠΟΤΕ είναι ο εύζωνας,

ο Κωνσταντίνος Κουκίδης...

Κάθε φορά που θα κοιτάζεις τη Γαλανόλευκη να τον θυμάσαι, για την ηρωική του πράξη...

Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα…απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα.

Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνο που φρουρούσε τη σημαία μας να την κατεβάσει και να την παραδώσει.

Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό μας σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα.
Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του.
Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος.. απλά αρνήθηκε!
Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στη μεγάλη απόφαση “ΟΧΙ”!

Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτε άλλο.
Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία.
Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές!
Ξέρουν απ’ αυτά οι Έλληνες..

Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη να το πράξει.
Ο στρατιώτης την κατέβασε κι αφού με τη βοήθεια ενός συναδέλφου του την δίπλωσε πολύ προσεκτικά, την παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού.
Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα με κατεβασμένο κεφάλι το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί πάνω στα χέρια του.
Κι ύστερα τυλίχτηκε με τη σημαία, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών ρίχτηκε μ’ ένα σάλτο στον γκρεμό, βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα του.

Οι Γερμανοί σκύβουν πάνω από το κενό: 60 μέτρα πιο κάτω, κείτεται ο Εύζωνας, νεκρός πάνω στον βράχο, σκεπασμένος με το σάβανο πού διάλεξε.

Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, πού είναι επί κεφαλής των εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι και ο λοχαγός Έλσνιτς τής 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τον ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών για να στείλουν μήνυμα στον Χίτλερ:

«Μάϊν Φύρερ, στις 27 Απριλίου, στις 8 και 10, εισήλθαμε εις τας Αθήνας, επί κεφαλής των πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού, και στις 8 και 45, υψώσαμε την σημαία τού Ράϊχ πάνω στην Ακρόπολη και στο Δημαρχείο. Χάϊλ, μάϊν Φύρερ».

Η γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου να δημοσιεύσει στον Τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει.
Όμως οι στρατιώτες κι οι επικεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί απ’ αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό.
Στις 9 Ιουνίου η είδηση δημοσιεύθηκε στην DAILY MAIL με τίτλο: “A Greek carries his flag to the death” (Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο).

Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο να υψώνεται και η ελληνική σημαία δίπλα στη γερμανική.

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα κάτω από τον Ιερό Βράχο, ζούσαν ακόμα αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλικάρι να γκρεμοτσακίζεται μπροστά στα μάτια τους τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη.
Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνό του στις 27 Απριλίου, άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν στη μνήμη του.
Ουδείς ενδιαφέρθηκε ποτέ να καταγράψει την μαρτυρία τους.

Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ’ όνομα αυτού του ΕΛΛΗΝΑ και στολή του η Σημαία μας.

Ας μείνει για πάντα στις καρδιές μας...

Το να λες.... είμαι Έλληνας δε μου φτάνει, αν απλά χρησιμοποιείς 7 γράμματα... 

Για μένα χρειάζεται να έχεις πρότυπα κάποιους... ελάχιστους δυστυχώς, πραγματικούς ΕΛΛΗΝΕΣ, όπως ήταν ο....

Να θυμάσαι το όνομα του....

πηγή

ΒΥΖΑΝΤΙΟ

Από τη Μαίρη Σερβίτη

ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Στο Βυζάντιο όπως και στην Αρχαιότητα, η διατροφή των φτωχών είναι λιτή. Το ψωμί, τα χορταρικά, οι ξηροί καρποί και το μέλι είναι οι βασικές τροφές τους. Η χρήση των μπαχαρικών, κυρίως κανέλα, κίμινο , αλάτι και πιπέρι είναι πολύ διαδεδομένη.

Το κρέας σπανίως υπάρχει στο διαιτολόγιο τους λόγω της ακριβής τιμής του.  Αντ΄ αυτού τρώνε ελιές, κρεμμύδια και σπανιότερα τυρί. Όταν κάποιες ελάχιστες φορές τρώνε κρέας αυτό είναι παστό χοιρινό ή εντόσθια χοίρου, που η τιμή τους είναι πιο προσιτή. Το παστό χοιρινό με λάχανο θεωρείται ένα εκλεκτό γεύμα των φτωχών, που όμως σπανίως είχαν τη δυνατότητα να γευτούν στο τραπέζι τους.

Ο βυζαντινός στρατός σιτίζεται με χυλό από κεχρί, καθώς και "κλιβανιτή άρτο"  ψωμί ψημένο σε πήλινο φορητό φουρνάκι παρόμοιο με τις σημερινές πίτες. Σε περίοδο πολέμου η βασική τροφή των στρατιωτών ήταν το κριθαρένιο παξιμάδι.

Οι πλούσιοι στο Βυζάντιο είχαν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν μια μεγάλη ποικιλία φαγητών.

ΤΟ ΨΩΜΙ

Ο ¨άρτος¨ το ψωμί , είναι η κύρια τροφή των Βυζαντινών και βασικό συνοδευτικό των ορεκτικών. Πολλές νοικοκυρές ζυμώνουν το ψωμί στο σπίτι τους, άλλες όμως το αγοράζουν από τους φούρνους. (οι φουρνάρηδες είναι μια ευνοούμενη συντεχνία την εποχή του Βυζαντίου).

Αρίστης ποιότητας άρτος είναι ο καθαρός, ο φτιαγμένος από άσπρο σιτάρι χωρίς προσθήκες ο οποίος ονομάζεται ¨σιλιγνίτης¨και είναι το ψωμί των πλουσίων και των αρρώστων. Το ψωμί αυτό διακοσμείται με σουσάμι, σπόρους παπαρούνας και λιναρόσπορο.

Δεύτερης ποιότητας άρτος ονομάζεται ¨ρυπαρός¨ή ¨χυδαίος¨ και είναι το μαύρο ψωμί, το ψωμί των φτωχών. Φτιάχνεται από κριθάρι ή βρώμη ή σίκαλη, ή κεχρί ή από διαφορετικά αλεύρια ανακατεμένα. 

Στη σημερινή εποχή οι διατροφολόγοι συμβουλεύουν να καταναλώνουμε μαύρο ψωμί διότι είναι πιο υγειονό τα δε πολύσπορα(διαφορετικά είδη σπόρων) θεωρούνται ότι καλύτερο.

Το ¨παξαμάδι¨ δηλαδή το παξιμάδι το τρώνε κυρίως οι αγρότες, οι εργάτες και γενικώς οι φτωχοί. Συχνά συνοδεύεται με ελιές, ψάρι και τυρί. Εκτός από τους φτωχούς που το τρώνε καθημερινά στην εργασία τους, το απολαμβάνουν και οι βασιλείς στα κυνήγια που πηγαίνουν. Το συνοδεύουν με τυρί αρωματισμένο με κάρδαμο για να τους προσφέρει νοστιμιά στη γεύση και δύναμη.

ΠΟΤΑ – ΡΟΦΗΜΑΤΑ

Βασικά ποτά των Βυζαντινών είναι το νερό και το γάλα, που το πίνουν κυρίως τον Σεπτέμβριο.  Ακόμα πίνουν αρωματικά βότανα και αρωματικά αναψυκτικά, ¨σερμπέτια¨.

Το σαλέπι είναι ακόμα χαρακτηριστικό ρόφημα των βυζαντινών χρόνων, που συχνά το αρωματίζουν με πιπερόριζα ή ροδόνερο. Σύμφωνα με τον Εβλιγιά Τσελεμπί το σαλέπι ονομάζεται ¨κυνός όρχις , φυτρώνει στα ψηλά βουνά και μοιάζει με το κρεμμύδι. Το κρεμμύδι αυτό το ξεραίνουν και το κάνουν σκόνη, την οποία στην συνέχεια βράζουν με νερό και ζάχαρη μέχρι να πήξει . Τότε το σερβίρουν σε κούπες και πίνεται καυτό. Θεωρείται πολύ καλό δυναμωτικό, μαλακτικό και υγιεινό ρόφημα.

Κρασί επιτρέπεται να πίνουν μόνο οι ενήλικες μόνο μια φορά την ημέρα συνοδεύοντας το δείπνο και μόνο την χειμερινή περίοδο. 

Τα κρασιά χωρίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με το χρώμα, τη γεύση  το άρωμα και την παλαιότητα. Η ρετσίνα η ¨ρητινίτης οίνος¨ είναι γνωστά αυτή την περίοδο.

Τα αρωματισμένα κρασιά της Βυζαντινής περιόδου είναι οι μακρινοί πρόγονοι της μαστίχας  του βερμούτ και του λικέρ. Τα αρωματισμένα αυτά κρασιά με μαστίχα, γλυκάνισο, τριαντάφυλλο, κίτρο τα πίνουν τους καλοκαιρινούς κυρίως μήνες για λόγους υγείας, τονωτικούς και φαρμακευτικούς.  

Πληροφορίες από το Βιβλίο «Ελλήνων Διατροφή – Μέτρον Άριστον»

Ο ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

Ο Κολοσσός της Ρόδου δεν είναι μόνο ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, ούτε μόνο ένα άγαλμα που απεικόνιζε τον Ήλιο. Ο Κολοσσός της Ρόδου δεν είναι μόνο το έργο του Χάρη του Λίνδιου,μαθητή του Λύσιππου, ούτε μόνο το σύμβολο του προστάτη της στην πολιορκία. 

Ο Κολοσσός της Ρόδου δεν αντανακλά μόνο το φως του ήλιου με την μπρούντζινη επιδερμίδα του, ούτε αντιπροσωπεύει μια απλή ανθρώπινη μορφή.

Ο Κολοσσός της Ρόδου έχει όλες αυτές τις ιδιότητες, αλλά ταυτόχρονα είναι ένα αναγνωρισμένο σύμβολο, διαχρονικό, από όλη τηνΑνθρωπότητα. Είναι ένα άγαλμα ελευθερίας πριν καν γεννηθεί αυτή η ιδέα στο μυαλό του Γάλλου γλύπτη Bartholdi. 

Είναι ένα σύμβολο που δείχνει ότι η ελευθερία προέρχεται από την αντίσταση και αυτή από τη γνώση, γιατί οι Ρόδιοι κράτησαν τη θέση τους δίχως να υποκύψουν στην πολιορκία μέσω των τειχών της πόλης.

Αυτό το σύμβολο δεν είναι μόνο σύμβολο ειρήνης αλλά και ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Επισημαίνει την αξία της γνώσης, της αντίστασης, της ελευθερίας. 

Με άλλα λόγια αντιπροσωπεύει μια μορφή Homo Universalis που αποτελεί Humanitatis Opus, δηλαδή έργο της Ανθρωπότητας που με την καινοτομία και την αισθητική του κατάφερε να αποκαλεστεί θαύμα αφού κανείς άλλος δεν είχε καταφέρει αυτό το επίτευγμα που υλοποιεί αυτήν την υπέρβαση. Αυτό είναι για μας, ο Κολοσσός της Ρόδου, ένα δώρο του Ελληνισμού στην Ανθρωπότητα.

πηγή

29 ΜΑΪΟΥ 1453

29 ΜΑΪΟΥ 2013

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΛΕΞΗ

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;;;;;;;;;;

Είναι η λέξη....

λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματο-
σιλφιολιπαρομελιτοκεχυμεοκιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστερα-λεκτρυονοπτοπιφαλλιδοκιγκλοπελειολαγωοσιραιοβαφη-
τραγανοπτερυγών

 Βρίσκεται στους στίχους 1169-1175 στο έργο «Εκκλησιάζουσες» και έχει καταγραφεί στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες.

Είναι μια λέξη με 172 γράμματα, μια ολόκληρη συνταγή μαγειρικής, η οποία περιλαμβάνει ένα συνονθύλευμα τροφών και την έγραψε.... ποιος άλλος;;;; ο ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ μας!!!!!

ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ

ΕΙΝΑΙ

ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΣ

ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ;;;

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ

ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

ΤΗ ΖΩΦΟΡΟ ΤΟΥ

ΚΑΙ ΠΑΙΞΕ ΜΑΖΙ ΤΗΣ....

πάτησε εδώ

πηγή

Α Θ Α Ν Α Τ Ο Ι !!!!!!!!

ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΗΡΩΙΔΕΣ

ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΚΑΙ ΛΑϊΚΟΙ

ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ

ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΤΩΡΑ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ,

ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ