Ξ Ε Ρ Ε Ι Σ...

 τι είναι η προσευχή;;;;

      Η προσευχή μοιάζει με ένα κινητό τηλέφωνο.... Σου φαίνεται περίεργο; Για σκέψου.....

Με ένα  κινητό τηλέφωνο μπορείς όποτε θες να μιλήσεις με ένα αγαπημένο σου πρόσωπο, όπου και να βρίσκεσαι....

Έτσι συμβαίνει και με την προσευχή... κάθε στιγμή της μέρας σου, όπου και να βρίσκεσαι μπορείς να μιλήσεις μ' Εκείνον... τον Χριστό μας... και να σου πω ένα μυστικό;;;;;;

.... ο Χριστός μας πάντα σε ακούει και θέλει πάντα να είσαι ευτυχισμένος, ευτυχισμένη...

...βλέπεις αγαπάει πιο πολύ εσάς τα παιδιά....

ποτέ μη δειλιάσεις να Του μιλήσεις.... να Του ζητήσεις ότ,ι θες.... Εκείνος σε αγαπάει περισσότερο από όλους....

Μπορείς να προσεύχεσαι κάθε πρωί όταν ξυπνάς, στο σχολειό, στο φαγητό, το βράδυ πριν κοιμηθείς...

Να μια πρωινή προσευχή...

ΠΡΩΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Δόξα σοι, ο Θεός ημών, δόξα σοι.

Πάτερ ημών, ο εν τοίς ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομα Σου, ελθέτω η βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημα Σου ως εν ουρανό και επι της γής.Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν αλλα ρύσαι ημάς απο του πονηρού. Αμήν.

Θεέ μου σε ευχαριστώ, διότι με εφύλαξες την περασμένη νύκτα και με αξίωσες να δώ πάλι το φώς της ημέρας. Σ’ ευχαριστώ για τα πολλά Σου δώρα, που μας χάρισες, με απλοχεριά.Σ’ ευχαριστώ ακόμη, διότι με αξίωσες να γεννηθώ Χριστιανός Ορθόδοξος, να βαπτισθώ, να μυρωθώ και να κοινωνώ των Αχράντων Μυστηρίων.

Και τώρα, Σε παρακαλώ, συγχώρησε μου όλες τις αμαρτίες, που έπραξα με λόγια ή με έργα ή με σκέψεις. Βοήθησε με να περάσω την σημερινή ημέρα με υγεία, με χαρά με πρόοδο, με καλωσύνη και δίχως αμαρτία. Διώξε απο κοντά μου τον Πονηρό και κάθε πειρασμό. Στείλε μου Άγγελο φύλακα να με προστατεύει απο κακό και να με οδηγεί στο καλό.

Φύλαγε, Σε παρακαλώ, τους γονείς μου, τ’ αδέλφια μου, τους ιερείς μας, τους διδασκάλους , τους κυβερνήτες και όλον τον κόσμο και χάρισε σε όλους την Βασιλεία σου την επουράνιο.

Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.

  

Αφιερωμένο σ΄ όλες τις μάνες και τα παιδιά του κόσμου. 

 

Κάποτε σε μια φτωχική γειτονιά, ζούσε μια μονόφθαλμη μητέρα με το μικρό μονάκριβο παιδί της.  Ένα μικρό αγόρι μόλις τεσσάρων ετών.

 Όμως αυτό δεν την ήθελε και ντρεπόταν πολύ για την όψη της μητέρας του, επειδή όπως είπαμε, είχε ένα μάτι και την έβλεπε σαν τέρας!

Χωρίς να υπάρχει εναλλακτική λύση, αναγκαστικά μεγάλωνε μαζί της, αλλά ποτέ δεν την δέχτηκε και δεν της επέτρεπε να πάει ιδιαίτερα στο σχολείο να ρωτήσει γι΄ αυτόν, αλλά ούτε και την παρουσίαζε στους φίλους του, γιατί ντρεπόταν πολύ με την αναπηρία της μητέρας του.

Τα χρόνια όμως πέρναγαν, τελείωσε τις σπουδές του, και κανείς μέχρι τώρα δεν την είχε δει, γιατί την είχε καλά κρυμμένη.

Ήλθε η ώρα που νεαρός αυτός γνώρισε την σύντροφο της ζωής του. Έκανε οικογένεια – παιδιά, αλλά ουδέποτε τους ανάφερε για την μητέρα του,  αλλά το μόνο που τους είχε πει,  είναι ότι  δεν έχει μητέρα… Και για όλα αυτά δεν είπε τίποτε στην μητέρα του.

Αυτός όμως πήγαινε πότε – πότε κρυφά και την έβλεπε στην φτωχική της παράγκα.

Κάποτε έκανε καιρό να την δει.

Όμως ο πόθος της και η υπέρμετρη αγάπη της, για το μονάκριβο παιδί της, την έκανε να σχίσει τα  βουνά και τα λαγκάδια για να τον βρει και να δει έστω και για λίγο το μονάκριβο θησαυρό  της.

Όταν εντόπισε τον χώρο που βρισκόταν το παιδί της, πλησίασε και έφτασε μέχρι τη πόρτα του σπιτιού του, εν συνεχεία με φόβο και τρόμο κτύπησε την πόρτα του. Τότε η υπηρέτρια άνοιξε την πόρτα και τα παιδιά που ήταν εκεί, αντίκρισαν μια ζητιάνα γυναίκα –  τέρας (με  ένα μάτι) και από το φόβο τους άρχισαν να φωνάζουν και να κλαίνε.

Δεν είχαν ξαναδεί ποτέ τους τέτοια «άγρια» όψη και φυσικά η στάση τους ήταν δικαιολογημένη.

Ο στοργικός όμως πατέρας έτρεξε έντρομος να δει τι ακριβώς συμβαίνει και όταν την είδε άρχισε να φωνάζει έξαλλος, να την βρίζει, να την σπρώχνει, και  την ελεεινή ζητιάνα όπως την κατονόμαζε την απομάκρυνε σαν ένα κουρέλι από την έπαυλή του.

Αφού την είχε απομακρύνει αρκετά από το παλάτι του, της είπε με άγρια φωνή:

-Τι γυρεύεις εδώ;

Δεν σου είπα να μην έρθεις ποτέ στο σπίτι μου; Δεν θέλω να σε δουν τα παιδιά μου, η γυναίκα μου αλλά και ο κοινωνικός μου περίγυρος!

Τότε η πικραμένη μάνα, σιωπηλή και με ανάμεικτα συναισθήματα, χαράς που ξανάδε το παιδί της και λύπης για την όλη συμπεριφορά του, πήρε τον δρόμο της επιστροφής.

Για τον λόγο αυτό ο γιός της είχε θυμώσει τόσο πολύ και για αρκετό χρονικό διάστημα δεν πήγε να την δει, ώσπου κάποτε, κάποιο περίεργο μητρικό συναίσθημα τον οδήγησε έξω από την καλύβα της μητέρας του.

Πλησίασε και χτύπησε την ερειπωμένη πατρική του πόρτα, αλλά απόκριση δεν πήρε, κι εκεί που ετοιμαζόταν να φύγει, άκουσε μια φωνή απ΄ τον διπλανό φτωχόσπιτο  να του λέει:

-Γυρεύεις κάτι αγόρι μου;

-Ε, ναι, την μάνα μου θέλω.

-Λυπάμαι πολύ λεβέντη μου, αλλά η μάνα σου, πάει καιρό που έφυγε απ΄ τη ζωή αυτή, όμως μου έδωσε αυτό το γράμμα και με παρακάλεσε να στο δώσω μετά τον θάνατό της.

Τώρα σου ανήκει και μπορείς να το πάρεις.

Το πήρε στα τρεμάμενα χέρια του και αφού το άνοιξε,  άρχισε να το διαβάζει:

Πολυαγαπημένο και μονάκριβο παιδί μου, τώρα πια που δεν είμαι στη ζωή, ώστε να με βλέπεις και να ντρέπεσαι, ήλθε η ώρα να μάθεις την μεγάλη αλήθεια.

Όταν ήσουν 6 μηνών, σε ένα δυστύχημα με τον πατέρα σου, ό οποίος χάθηκε από τότε, έχασες το ένα σου μάτι, έτσι λοιπόν παιδί μου έβγαλα το δικό μου και στο δώρισα για να έχεις μια καλύτερη ζωή.

Δεν πειράζει παιδί μου που με απαρνήθηκες, κι ας μου στέρησες την χαρά της μάνας. Το να σε βλέπω όμως να μεγαλώνεις, να σπουδάζεις, να κάνεις την δική σου οικογένεια, σαν μάνα καμάρωνα κρυφά για το παιδί μου….

Όμως να ξέρεις για όλα αυτά, δεν σου κρατώ κακία, σ΄ αγαπώ όμως τόσο πολύ, όσο δεν μπορείς να φαντασθείς….  Αν χρειαζόταν, θα σου έδινα και το άλλο μου μάτι, για να είναι το παιδί μου πάντα καλά ….

Αυτός τότε έκλαψε πικρά για την απαράδεκτη συμπεριφορά του, όμως ήταν πολύ αργά, αφού δεν πρόλαβε ποτέ να πει στην μάνα του, το ποσό πολύ την αγαπούσε, αλλά και πόσο πολύ την πίκρανε σ΄ όλη της ζωή.

Για όλα αυτά που έμαθε τώρα, καιγόταν και ήθελε να πέσει στα πόδια της, ζητώντας της  ένα  μεγάλο συγνώμη από τα βάθη της καρδιάς του.

Μετάνιωσε πικρά για το μεγάλο κακό που της έκανε, στερώντας της το μητρικό δικαίωμα της αγάπης….

Για όλα αυτά, ας γίνει φωτεινό παράδειγμα και για μας, τώρα που είναι πλέον καιρός, έτσι ώστε να  προλάβουμε και να σκορπίσουμε την αγάπη μας στους πικραμένους μας γονείς.

 

copy

Μακάρι να μπορέσουμε όλοι να δείχνουμε κάθε μέρα την αγάπη μας στους δικούς μας ανθρώπους....

Ο Ι  Δ Η Μ Ι Ο Υ Ρ Γ Ι Ε Σ

Μ Α Σ

Διάβασα ένα όμορφο κείμενο και σκέφτηκα να το μοιραστώ μαζί σας....

Ένα μικρό αγόρι ρώτησε τη μαμά του: Γιατί κλαις μαμά;

-Γιατί είμαι γυναίκα του είπε.

-Δεν καταλαβαίνω είπε το μικρό.

Η μαμά του απλά το αγκάλιασε και είπε και ούτε ποτέ θα καταλάβεις.

Αργότερα το μικρό αγόρι ρώτησε τον μπαμπά του: Γιατί η μαμά κλαίει χωρίς λόγο;

-Όλες οι γυναίκες κλαίνε χωρίς λόγο! ήταν το μόνο που μπορούσε να πει ο μπαμπάς του.

Το αγοράκι μεγάλωσε και έγινε άντρας, έχοντας ακόμα την απορία για ποιό λόγο κλαίνε οι γυναίκες.

Κάποια στιγμή είχε μια συζήτηση με τον Θεό.

Τότε Τον ρώτησε:

-Θεέ μου, γιατί οι γυναίκες κλαίνε τόσο εύκολα;

Και τότε ο Θεός του είπε:

- Όταν δημιούργησα την γυναίκα έπρεπε να είναι ξεχωριστή. Έφτιαξα τους ώμους της δυνατούς αρκετά ώστε να σηκώνουν τα βάρη του κόσμου και απαλά για να προσφέρουν ανακούφιση.

Της έδωσα εσωτερική δύναμη για να μπορεί να υπομένει τις γεννήσεις και την απόρριψη που καμιά φορά προέρχεται από τα παιδιά της. Της έδωσα σκληράδα που της επιτρέπει να συνεχίζει όταν οι υπόλοιποι τα έχουν παρατήσει, και να φροντίζει την οικογένεια της μέσω αρρώστιας και κούρασης χωρίς να παραπονιέται.

Της έδωσα ευαισθησία ώστε να αγαπάει τα παιδιά της κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμα και όταν αυτά την πληγώνουν. Της έδωσα δύναμη ώστε να αντέχει τον άντρα της με τα ελαττώματα του και την έπλασα από το πλευρό του για να προστατεύσω την καρδιά του.

Της έδωσα σοφία να γνωρίζει ότι ένας σύζυγος ποτέ δεν πληγώνει την γυναίκα του, απλά ελέγχει τις δυνάμεις της και την αποφασιστικότητα της να παραμείνει δίπλα του χωρίς αμφιβολίες.

Βλέπεις γιέ μου ’είπε ο Θεός‘, η ομορφιά της γυναίκας δεν είναι στα ρούχα που φοράει, στη μορφή που έχει ,ούτε στον τρόπο που φτιάχνει τα μαλλιά της.

Η ομορφιά της γυναίκας είναι στα μάτια της γιατί τα μάτια είναι οι πύλες της καρδιάς το μέρος που η αγάπη κατοικεί.

copy

 

Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

    Κάθε χρόνο στις 2 Φεβρουαρίου γιορτάζουμε την Υπαπαντή του Κυρίου.

     Σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του Χριστού μας, σύμφωνα με το Μωσαϊκό Νόμο, η Παναγία μας Τον πήγε στο Ναό της Ιερουσαλήμ μαζί με τον Ιωσήφ, για να εκτελεσθεί η τυπική αφιέρωση του βρέφους στον Θεό και για να προσφέρουν ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια.  Στο Ναό Τον περίμενε ο γέροντας Συμεών.  Όταν πήρε αυτός στα χέρια του τον Κύριο είπε το «Νυν απολύεις τον δούλον σου Δέσποτα κατά το ρήμα σου εν ειρήνη…», δηλαδή, "Τώρα Κύριε, ας πεθάνω, αφού είδα τον Σωτήρα του κόσμου".  Αυτό περίμενε χρόνια ο δίκαιος Συμεών˙ να δει με τα μάτια του τον Κύριο και Θεό του. Και πλέον ευτυχισμένος μπορούσε να αναχωρήσει για το ουράνιο ταξίδι του. Στο Ναό επίσης ήταν και η προφήτισσα Άννα η οποία βλέποντας το Θείο Βρέφος, δόξασε τον Θεό και είπε σε όλους ότι ήρθε ο Μεσσίας που θα λυτρώσει όλον τον κόσμο από την αμαρτία.

   Ο σαραντισμός, ενώ είναι μια πανάρχαια λειτουργική πράξη της εκκλησίας μας κι έχει τις ρίζες της στον Μωσαϊκό νόμο, αυτός γίνεται σήμερα ως μίμηση της Υπαπαντής του Κυρίου.

   Σπουδαίος ο ρόλος της Παναγίας μας, της μητέρας του Κυρίου. Γι' αυτό και αυτή η ημέρα είναι η γιορτή της μητέρας.

Απολυτίκιο
Χαίρε Κεχαριτωμένη Θεοτόκε Πάρθενε. εκ σου γαρ ανέτειλεν ο Ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστός ο Θεός ημών, φωτίζων τους εν σκότει. Ευφραίνου και συ Πρεσβύτα δίκαιε, δεξάμενος εν αγκάλαις τον ελευθερωτήν των ψυχών ημών, χαριζόμενον ημίν και την Ανάστασιν. 

 

Ο Άγιος Τρύφωνας

Την 1η Φεβρουαρίου γιορτάζει ο Άγιος Τρύφωνας ο προστάτης των αμπελουργών.

Ο Άγιος παρουσιάζεται μάλιστα στις νεώτερες λαϊκές αγιογραφίες ως “νέος, αγένειος, σγουρομάλλης, κρατών κλαδευτήρι”, εργαλείο δηλαδή με το οποίο γίνεται η κύρια αμπελουργική εργασία της χρονικής αυτής περιόδου ή κλαδί κληματαριάς.

Από τον Άγιο Τρύφωνα ζητούν οι αμπελουργοί να προστατεύσει τα αμπέλια τους από τους ανέμους, τις παγωνιές και το χαλάζι, από τις άκαιρες βροχές ή τις ασθένειες, να τους βοηθήσει με άλλα λόγια για να έχουν μια καλή σοδιά. Και πρώτα απ' όλα, αυτή την ημέρα απέχουν από την εργασία στα αμπέλια. Κάνουν αγιασμό στην εκκλησία και αρτοκλασία με κόλλυβα για το μνημόσυνο του αγίου. Συνηθίζουν ακόμη να κρατούν από τον τρύγο τσαμπιά κρεμασμένα στα κελάρια τους ή στην κληματαριά (που το’ χουν σε καλό να αντέξουν μέχρι αυτή την ημέρα). Τα πηγαίνουν στην εκκλησία, τα κρεμούν στην εικόνα για να διαβαστούν και στη συνέχεια τα μοιράζουν στους πιστούς. Με τον αγιασμό ραντίζουν τα αμπέλια τους. Μερικοί κλαδεύουν χάριν του εθίμου τέσσερα κλήματα.

Φ Ε Β Ρ Ο Υ Α Ρ Ι Ο Σ

ΚΑΛΟ  ΜΗΝΑ!!!

Ο Φεβρουάριος-Κουτσοφλέβαρος είναι ο δεύτερος μήνας του χρόνου. 

Τις τρεις πρώτες ημέρες του γιορτάζουμε τα Συμόγιορτα,

ένα τριήμερο αφιερωμένο σε τρεις αγίους: τον Άι-Τρύφωνα την 1η, την Υπαπαντή στις 2 και του Άι-Συμιού (Αγίου Συμεών) στις 3 του μήνα.

 

Τον Φεβρουάριο γιορτάζει επίσης και ο Άγιος Χαράλαμπος (στις 10 του μήνα), ο οποίος θεωρείται ότι προστατεύει από την πανώλη, ενώ στις 19 γιορτάζει η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία. Το σπίτι της βρισκόταν στη θέση του σημερινού μεγάρου της Αρχιεπισκοπής, ενώ το διατηρημένο λείψανό της φυλάσσεται σήμερα στο μητροπολιτικό ναό της Αθήνας.

 

Φεβρουάριος

Άνθη  ανάκατα και χιόνι

Τις αμυγδαλιές   φορτώνει.

Κούτσα  κούτσα  κατεβαίνει,

όλη η πλάση τον προσμένει!

μήνυμα  πως δεν αργεί,

φτάνει η Άνοιξη στη Γη.

Στο γαλάζιο  το στεφάνι,

του ήλιου  κάποια αχτίδα εφάνη.

Το ‘παν και το λένε τόσοι,

άνθρωποι με τόση γνώση:

«Ο Φλεβάρης και αν φλεβίσει,

Καλοκαίρι θα μυρίσει».

Ρένα Καρθαίου